KRIVIČNO DJELO TEŠKO UBISTVO

Član 149. stav 1. tačka 2. Krivičnog zakona Republike Srpske

 

 

"Sama činjenica da je počinilac lišio života nekog lica iz osvete, pa čak i kada je zlo koje je počinilac nanio svojoj žrtvi mnogo veće i teže od zla koje je ranije nanijeto samom počiniocu, ili njegovoj rodbini od strane ubijenog, nije dovoljna da se radnje počinioca kvalifikuju kao krivično djelo ubistva iz bezobzirne osvete iz člana 149. stav 1. tačka 2. Krivičnog zakona Republike Srpske."

 

 

Iz obrazloženja

 

Sud nije prihvatio kvalifikaciju optužbe da se u konkretnom slučaju radi o teškom ubistvu iz bezobzirne osvete iz člana 149. stav 1. tačka 2. KZ RS, već da se radi o ubistvu iz člana 148. stav 1. istog zakona. Naime, tokom postupka nesporno je utvrđeno da je optuženi M.M. lišio života oštećenog V.D. u namjeri da mu se osveti, obzirom da je optuženi od svoje sestre telefonom saznao da mu je oštećeni pretukao majku i da su je odvezli za B.L. Međutim, ta osveta nije bila bezobzirna, što je neophodno da bi postojao ovaj kvalifikovani oblik ubistva. Da bi neko ubistvo bilo kvalifikovano kao ubistvo iz bezobzirne osvete, nije odlučna sama činjenica da je zlo koje je izvršilac ubistva nanio svojoj žrtvi mnogo veće i teže od zla koje je ranije nanijeto samom izvršiocu ili njegovoj rodbini od strane ubijenog (što je u konkretnom slučaju), već je odlučno da je ubistvo koje se vrši iz osvetoljubivih pobuda počinjeno prema takvom licu i pod takvim okolnostima da se postupci učinioca pojavljuju kao očigledno bezobzirni (što nije u konkretnom slučaju). Dakle, činjenica je da postoji očigledna nesrazmjera između povoda za osvetu (oštećeni je pretukao majku od optuženog) i povrede dobra koje se osvećivanjem vrši (optuženi je iz puškomitraljeza rafalom lišio života oštećenog). Međutim, u konkretnom slučaju izostao je još jedan bitan elemenat bezobzirnosti, a to je sabrano, planirano i hladnokrvno ubistvo, a optuženi nije tako postupao. Naime, iz pismenog nalaza i mišljenja sudskog vještaka S.S. spec. neuropsihijatra i iskaza ovog vještaka na glavnom pretresu, sud je utvrdio da se optuženi neposredno prije počinjenja djela duži vremenski period nalazio u stanju patološke anksioznosti, fiksirane fobičnosti u vidu straha za ishod na borbenoj liniji za vlastiti život i život svojih drugova, te za strah od poraza od strane ratnog protivnika, zbog čega je morao biti jako senzitivan sa niskim pragom za emocionalno reagovanje. Kod ovakvog psihičkog stanja, optuženi od svoje sestre M.R. saznaje da mu je majka pretučena, zbog čega je zapao u afektivno stanje, tzv. afekta gnjeva izazvanog navalom osećanja nanesenog duševnog zla, što je kod istog prouzrokovalo u znatnoj mjeri kočenje intelektualnih, a dovelo do nadražaja motornih funkcija, tako da je optuženi u stanju intenzivnog afektiviteta, bez oklijevanja došao kući, sreo se sa ocem, koji mu je potvrdio negativnu konotaciju i kod optuženog intenzivirao već postojeće aktuelno stanje afekta gneva, zbog čega su njegove intelektualne sposobnosti bile bitno smanjene do te mjere da je dovelo do suženja svijesti i do impulsivnog nagonskog reagovanja, pa se optuženi u vrijeme izvršenja predmetnog krivičnog djela nalazio u stanju privremene psihičke poremećenosti uslovljenom intenzivnim, afektivnim reagovanjem, zbog čega su njegove sposobnosti shvatanja vlastitih postupaka i upravljanja svojim postupcima i radnjama bile bitno smanjene. Sud je prihvatio nalaz i mišljenje pomenutog viještaka jer je isti dat u skladu sa pravilima struke i nauke, a radi se o dugogodišnjem sudskom viještaku.

 

(Presuda Okružnog suda u Banjoj Luci broj: K-16/03 od 27.10.2008.g.)