VRAĆANJE ZAPOSLENOG NA RAD

Član 216 Zakona o izvršnom postupku („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 59/03)

 

 Izvršenik nije postupio po izvršnoj ispravi kojom je naloženo vraćanje zaposlenog na rad, kada je doneo odluku o izvršenju pravosnažne presude kojom istovremeno daje otkaz ugovora o radu tražiocu izvršenja.

 

 Iz obrazloženja:

 

Prvostepeni sud prihvata navode iz prigovora zasnivajući osporeno rješenje kojim stavlja van snage rješenje o izvršenju i ukida sprovedene radnje, na odredbama člana 47 stav 1 ZIP-a, jer postoje razlozi koji sprečavaju izvršenje a to je, da je izvršenje provedeno i da je izvršna isprava zbog odluke broj 3431/06 od 26.12.2006. godine o vraćanju tužioca na rad, izgubila svoju djelotvornost, odnosno jer je potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastala u vrijeme kada je dužnik nije više mogao istaći u postupku iz kojeg potiče odluka.

 Žalbom se osnovano ukazuje da je osporenim rješenjem pogrešno primijenjeno materijalno pravo kada je rješenje o izvršenju stavljeno van snage i obustavljen izvršni postupak.

 Izvršenik nije postupio po pravosnažnoj presudi (izvršnoj presudi) kojom je naloženo vraćanje tražioca izvršenja na rad i raspored na poslove koji odgovaraju njegovog stručnoj spremi.

 Sve i da je došlo do ukidanja radnog mjesta na kojem je tužilac ranije bio zaposlen i da po sistematizaciji poslodavca nema radnog mjesta na kom bi tražilac izvršenja mogao raditi, to ne sprečava da se sudska odluka iz radnog spora izvrši i uspostave ranija prava koja su tužiocu povrijeđena nezakonitom odlukom poslodavca

 Faktički tražilac izvršenja nije vraćen na rad kod izvršenika niti je raspoređen na radno mjesto koje odgovara njegovoj stručnoj spremi kako je to izričito navedeno u izvršnoj ispravi.

Odlukom izvršenika broj 3431/06 od 26.12.2006. godine o izvršenju presude drugostepenog suda: istovremeno je dat tražiocu izvršenja otkaz ugovora o radu (iz ekonomsko-tehnoloških i organizacionih razloga) iako se ne vidi na kojem radnom mjestu je tražilac izvršenja raspoređen mada je u izvršnoj ispravi jasno navedeno da se izvršenik obavezuje da tražioca vrati na rad i rasporedi na poslove koji odgovaraju njegovoj stručnoj spremi. Kod tehnološkog viška odnosno prestanka radnog odnosa zbog razloga navedenih u članu 113 tačka 2 Zakona o radu, mora se tačno znati na kojem radnom mjestu se pojavio višak zaposlenih i ko od zaposlenih uzimajući u obzir relevantne kriterije postaje višak.

Odredbom člana 130 Zakona o radu-Prečišćeni tekst („Službeni glasnik Republike Srpske broj 55/07) propisano je, ako nadležni sud utvrdi da je otkaz ugovora o radu, koji je poslodavac dao radniku nezakonit, naložiće poslodavcu da radnika vrati na rad i rasporedi na poslove koje je obavljao prije otkaza ugovora o radu ili druge poslove koji odgovaraju stručnim i radnim sposobnostima radnika kao i da mu isplati naknadu na ime izgubljene plate i drugih primanja na koje radnik ima pravo prema Kolektivnom ugovoru, pravilnikom o radu i ugovoru o radu.

 Izvršenik je postupio suprotno izvršnoj ispravi i navedenoj zakonskoj odredbi. Osim što je donijeta odluka o izvršenju pravosnažne presude od strane poslodavca bilo je neophodno da se tražilac izvršenja pozove da tačno određenog dana dođe na posao i da se rasporedi na ranije radno mjesto ili drugo odgovarajuće radno mjesto.

 Nakon sprovođenja izvršenja tražilac može biti kao i svaki drugi radnik, u skladu sa zakonom ili aktom poslodavca, raspoređen na druge poslove, kada stiče pravo na ostvarivanje pravne zaštite pred sudom, ukoliko nije zadovoljan izmjenom ugovora o radu. Dakle, pogrešno je prvostepeni sud utvrdio da je zbog odluke izvršenika kojim prije vraćanja na rad tražioca izvršenja, istom otkazuje ugovor o radu, izvršenje nemoguće sprovesti.

 Ako bi se ovakvi razlozi za obustavu izvršenja prihvatili, onda bi svaka pravosnažna presuda o vraćanju tužioca na rad ili drugo odgovarajuće radno mjesto, mogla da se opstruiše i time izbjegne provođenje izvršenja pravosnažne presude.

 Shodno izloženom, odlučeno je kao u izreci ovog rješenja a na osnovu člana 235 tačka 3 ZPP-a u vezi sa članom 21 ZIP-a.

 

(Rješenje Okružnog suda u Banjaluci broj 77 0 I 008 187 09 Gz od 27.08.2009.godine)