PRAVNO RELEVANTNI DOKAZI

 

Član 83 Zakona o pravima boraca, vojnih invalida i porodica poginulih boraca odbrambeno otadžbinskog rata Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“ broj 46/04, 53/04 i 20/07)

 

Potvrda koju je izdala služba Predsjednika Republike, Krizni štab - Služba traženja Banjaluka broj 04-1261/96 od 04.09.1996. godine, a u kojoj je navedeno da je Ž.Đ. kao pripadnik Srpske  vojske Krajine nestao dana 04.08.1995. godine u mjestu „Rastovac“, Sunja i da se kod iste službe vodi kao nestao, nije izdata od strane vojne jedinice ili ustanove, pa ista nije pravno relevantan dokaz za utvrđivanje statusa borca.

 

Iz obrazloženja:

 

Osporenim aktom odbijena je žalba tužiteljice izjavljena na rješenje Odjeljenja za opštu upravu i boračko invalidsku zaštitu, Odsjeka za boračko-invalidsku zaštitu, opštine K.D. broj 04/1-562-32/05 od 25.6.2008. godine kojim je odbijen zahtjev imenovane za utvrđivanje statusa člana porodice poginulog borca i prava na porodičnu invalidninu iza smrti supruga Ž.Đ, pripadnika  Srpske vojske Krajine.

Tužiteljica u tužbi navodi da je njen suprug Ž.Đ. nestao 04.08.1995. godine kao pripadnik Srpske vojske Krajine u mjestu „Rastovac“ opština Sunja. Imenovani je bio pripadnik Srpske vojske Krajine što dokazuje uvjerenjem Republike Srpske, biro Krajine broj 02-121/2007 od 11.10.2007. godine. Napominje da sva lica koja su izbjegla sa teritorije bivše Srpske Krajine nisu mogla pribaviti nikakvu potvrdu ili uvjerenje od vojne jedinice.

Sud je odbio tužbu kao neosnovanu nalazeći da je osporeni akt zakonit.

Iz podataka spisa proizilazi da se tužiteljica zahtjevom  od 28.05.2008. godine obratila Odjeljenju za opštu upravu i boračko invalidsku zaštitu, Odsjeku za boračko invalidsku zaštitu opštine K.D. za priznavanje statusa porodice poginulog borca i prava na porodičnu invalidninu iza smrti supruga Ž.Đ, koji je prvostepeni organ odbio kao neosnovan. Protiv tog rješenja tužiteljica je izjavila žalbu koja je osporenim aktom odbijena kao neosnovana. U obrazloženju osporenog akta se navodi da potvrda koju je izdala služba Predsjednika Republike, Krizni štab - Služba traženja Banjaluka broj 04-1261/96 od 04.09.1996. godine, a u kojoj je navedeno da je Ž.Đ. kao pripadnik Srpske  vojske Krajine nestao dana 04.08.1995. godine u mjestu „Rastovac“, Sunja i da se kod iste službe vodi kao nestao, nije izdata od strane vojne jedinice ili ustanove u smislu člana 83 Zakona o pravima boraca, vojnih invalida i porodica poginulih boraca odbrambeno otadžbinskog rata Republike Srpske („Službeni glasnik Republike Srpske“, broj 46/04, 53/04 i 20/07 – u daljem tekstu: Zakon o pravima boraca), a koje odredbe korespondiraju članu 87 Zakona o pravima boraca, vojnih invalida i porodica poginulih boraca odbrambeno otadžbinskog rata Republike Srpske - Prečišćeni tekst („Službeni glasnik Republike Srpske“, broj 55/07 i 59/08 – u daljem tekstu: Zakon o pravima boraca – Prečišćeni tekst). Naime članom 83 Zakona o pravima boraca, odnosno članom 87 Zakona o pravima boraca - Prečišćeni tekst propisano je da su vojne jedinice ili ustanove nadležne za izdavanje uvjerenja za lice koje je pod okolnostima iz člana 2 stav 1 do 3, člana 4 i 6 ovog zakona zadobilo ranu, povredu ili ozljedu zbog koje je nastupilo oštećenje organizma, odnosno koje pod tim okolnostima pogine, umre ili nestane. Iz citirane odredbe proizilazi da su vojne jedinice ili ustanove isključivo nadležne za izdavanje uvjerenja pod kojim okolnostima je lice koje se smatra borcem poginulo, umrlo ili nestalo. Tužiteljica je uz zahtjev priložila potvrdu Predsjednika Republike, Kriznog štaba - Službe traženja Banjaluka broj 04-1261/96 od 04.09.1996. godine u kojoj je navedeno da je Ž.Đ. suprug tužiteljice kao pripadnik Srpske vojske Krajine nestao 04.08.1995. godine u mjestu „Rastovac“, Sunja. Nesumnjivo je, da navedena potvrda nije izdata od strane vojne jedinice ili ustanove, a koji organi su u smislu odredbe člana 83 stav 1 Zakona o pravima boraca, odnosno člana 87 stav 1 Zakona o pravima boraca – Prečišćeni tekst ovlašćeni za izdavanje uvjerenja pod kojim uslovima  je borac poginuo, umro ili nestao. Stoga sud nalazi pravilnim utvrđenje prvostepenog organa tuženog da potvrda  izdata od strane navedene službe traženja nema karakter uvjerenja iz člana 83 stav 1 Zakona o pravima boraca, odnosno člana 87 Zakona o pravima boraca - Prečišćeni tekst, a i tuženog koji je prihvatio činjenično utvrđenje iz prvostepenog rješenja odbijajući žalbu kao neosnovanu.

Kako donošenjem osporenog akta nisu ostvareni osnovi iz člana 10 ZUS-a, to je otuda tužbu valjalo odbiti kao neosnovanu, a na osnovu ovlašćenja iz člana 31 stav 1 i 2 istog zakona.

(Okružni sud u Banjoj Luci, broj 11 0 U 001 583 09 od 10.9.2009)