OBAVEZNO LIČNO DOSTAVLJANJE

 

Član 75 stav 1 Zakona o opštem upravnom postupku (“Službeni glasnik Republike Srpske” broj 13/02 i 87/07)

 

 

Dostavljanje se mora izvršiti lično licu kome je pismeno namjenjeno kad je takvo dostavljanje određeno zakonom ili drugim propisom, kad od dana dostavljanja počinje teći rok koji se ne može produžavati, ili kad to odredi organ.

 

 

Iz obrazloženja

 

Osporenim aktom odbija se kao neosnovana žalba tužioca, izjavljena protiv zaključka Fonda za penzijsko i invalidsko osiguranje Republike Srpske, Filijala B.L. broj: 1086789393 od 18.12.2007. godine, kojim je žalba tužioca izjavljena protiv rješenja Filijale B.L. broj: 1086789393 od 04.05.2007. godine, odbačena kao neblagovremena.

            Tužilac u tužbi ističe da mu se nezakonito i nepravilno smanjuje penzija koju je primao na osnovu pravosnažnog rješenja donesenog dana 29.10.1997. godine, kao i da mu je blagajna Filijale B.L., bez ikakvog rješenja počela obustavljati isplatu dijela penzije i to mjesečno u iznosu od po 50 KM, zbog čega se, usmenim putem, žalio radniku Filijale, koji mu je nakon toga, uručio obavijest o naknadi štete, po kojoj mu se obustavlja isplata penzije u ukupnom iznosu od 3.446,28 KM za period od 01.10.2002. godine do 31.05.2007. godine u mjesečnom iznosu od po 50 KM. Smatra da je takav postupak nezakonit i da nije bilo osnova da mu se vrši obustava penzije na opisani način, a posebno zbog činjenice što je i penzija koju je primao bila izuzetno niska, tj. 205 KM, a i zbog činjenice što je za taj iznos penzije imao pravosnažno rješenje. Ističe da je za ovakav postupak tuženog, čak i da je ispravan, nastupila zastarjelost obzirom da se isplata tog iznosa penzije vrši još od 1997. godine. Takođe ističe da je tuženi pogrešno zaključio da je njegova žalba neblagovremena s obzirom da istu nije izjavio protiv prvostepenog rješenja, koje nikada nije ni doneseno, već je žalbu izjavio kada je saznao da se od njegove male i niske penzije oduzima 3.446,28 KM, koju prima na osnovu pravosnažnog i zakonitog rješenja. Iz tog razloga smatra da je njegova žalba blagovremeno podnesena, te predlaže da se tužba uvaži i osporeni akt poništi. 

            Sud je razmatrajući tužbu i osporeni akt po odredbama člana 30 Zakona o upravnim sporovima (“Službeni glasnik Republike Srpske“ br. 109/05 – u daljem tekstu: ZUS), zatim odgovor tužene strane, kao i cjelokupne spise predmetne upravne stvari, tužbu uvažio i osporeni akt poništio iz sljedećih razloga:

            Iz podataka u spisu predmeta proizilazi da je rješenjem Filijale B.L. broj 1086789393 od 04.05.2007. godine tužiocu određen novi iznos starosne penzije počev od 01.10.2002. godine u visini od 187,90 KM mjesečno. Takođe je određeno da se od 01.03.2007. godine penzija usklađuje sa 36,8932% i iznosi  244,98 KM. Nadalje, proizilazi da je navedeno rješenje upućeno tužiocu, a uručeno dana 25.05.2007. godine Š. M. koja je potpisala dostavnicu o prijemu tog rješenja. Dana 28.06.2007. godine tužilac je poštom preporučeno, broj preporuke RR 2828360228, Filijali B.L., podnio žalbu koju je nazvao, “žalba radi obustave dijela invalidske penzije” i uz istu priložio obavijest Filijale B.L. od 19.06.2007. godine kojom se, tužilac obavještava da je nepravilno primio 3.446,28 KM koji iznos mu se obustavlja od mjesečnog iznosa penzije po 50 KM počev od 01.06.2007. godine. Prilikom prethodnog ispitivanja žalbe, prvostepeni organ je u cilju razjašnjenja žalbenih navoda pozvao tužioca koji je tom prilikom izjavio da je žalbu podnio protiv rješenja broj 1086789393 od 04.05.2007. godine, pa je prvostepeni organ razmatrajući tako preciziranu žalbu zaključio da je ista podnesena neblagovremeno odnosno po proteku zakonom propisanog roka od 15 dana. Ovo zbog činjenice da je ožalbeno rješenje uručeno tužiocu dana 25.05.2007. godine, a žalba kao što je to već navedeno izjavljena dana 29.06.2007. godine.

     Međutim, kako proizilazi iz dostavnice o uručenju prvostepenog rješenja tužiocu, to rješenje je dana 25.05.2007. godine, uručeno Š. M., a da na dostavnici nije naznačeno svojstvo imenovane, a niti je naznačeno iz kog razloga to pismeno nije lično uručeno tužiocu. S obzirom da se radi o pismenu (rješenju) za koje je prema odredbi člana 75 Zakona o opštem upravnom postupku („Službeni glasnik Republike Srpske“ br.  13/02 i 87/07- u daljem tekstu ZOUP) obavezno lično dostavljanje jer da od dana dostavljanja za stranku počinje teći rok koji se ne može produžavati, to dostavljanje navedenog rješenja nije izvršeno u skladu sa pomenutom odredbom zakona. Iz tog razloga blagovremenost podnesene žalbe se nije mogla cijeniti prema datumu navedenom na pomenutoj dostavnici, već je prvostepeni organ bio dužan da u skladu sa odredbom člana 86 ZOUP-a, tužioca pozove i na nesporan način utvrdi da li je i kada dobio prvostepeno rješenje.

Činjenica da je tužilac u svojoj izjavi datoj na zapisnik dana 03.12.2007. godine izjavio da žalbu podnosi protiv navedenog rješenja, ne upućuje na zaključak da je to rješenje i primio dana navedenog na dostavnici, kako to pogrešno zaključuje prvostepeni, a i tuženi organ, a činjenica koju tužilac ističe u tužbi, da rješenje o smanjenju iznosa penzije nikad nije doneseno, upravo upućuje na zaključak da tužilac i nije upoznat sa sadržinom tog rješenja.

Iz napred navedenog proizilazi da je osporeni akt donesen uz povredu pravila postupka, koje za posljedicu imaju pogrešno i nepotpuno utvrđeno činjenično stanje i što predstavlja razlog za poništenje osporenog akta, propisan u odredbi člana 10 tačka 4 ZUS-a, pa se tužba uvažava i osporeni akt poništava, a na osnovu odredbe čl. 31 stav 1 i 2 istog zakona.

 

(Presuda Okružnog suda u Banjoj Luci broj: 11 0 U 000 294 08 U od 30.10.2008. godine)